Oczy Dolnego Śląska - Interaktywny Portal Dolnego Śląska - nowa, polecana strona.

Tak jak w tytule. Oczy Dolnego Śląska to dość nowy, rozwijający się serwis. Bardzo fajna sprawa. Polecam. Zapraszam na Oczy Dolnego Śląska.

Reanimacja wkrótce...

Tym, którzy postawili na blogu krzyżyk mówimy głośne: NIE! Już niedługo nowe pocztóweczki i nowe artykuły. Zapraszam niebawem

Kolejna odsłona historii karkonoskich schronisk - Schronisko im. Księcia Henryka

Na dziś mam dla Was krótki opis historii pięknego, niestety nieistniejącego już schroniska: Schroniska im. Księcia Henryka (Prinz-Heinrich-Baude). Tekst tradycynie zaczerpnięty z Wikipedii.pl, karta pochodzi z naszych zbiorów.

Schronisko im. Księcia Henryka (Prinz-Heinrich-Baude) – nieistniejące schronisko turystyczne, które położone było w Karkonoszach, na krawędzi Kotła Wielkiego Stawu (1415 m n.p.m.).

Wybudowało je w latach 1888-1889 Riesengebirgsverein (jako jedyne tej organizacji, oprócz Heufeuerbaude) i w tym czasie było jednym z najnowocześniejszych i najbardziej luksusowych w Sudetach. Miało stanowić wzór dla pozostałych schronisk i zmusić konkurencję do podniesienia jakości swoich usług. Początkowo miało się nazywać Baude am Mittagstein, ale po wizycie w 1888 na miejscu budowy księcia Henryka Hohenzollerna (Heinrich von Preußen, brat cesarza Wilhelma II) wraz z małżonką zmieniono nazwę na Prinz-Heinrich-Baude.

Budynek był dwupiętrowy i przykrywał je dwuspadowy dach. Kalenicę oraz elewację frontową zwieńczyły ozdobne zakończenia z drewna. Piwnice i parter miały konstrukcję kamienną, a piętra drewnianą. Od strony północnej znajdowała się weranda z imponującym widokiem na Kotlinę Jeleniogórską. Pod werandą na kamiennym cokole umieszczono popiersie księcia Henryka.

W latach 1888-1937 funkcjonowała tu (wys. 1415 m n.p.m., 50°45'N 15°41'E / 50.75, 15.683) klimatologiczna stacja meteorologiczna. Średnia temperatura roczna, w latach 1888-1930, wyniosła +1,1°C (najcieplejsze miesiące: lipiec +9,9°C i sierpień +9,2°C, najchłodniejsze miesiące: styczeń -6,5°C i luty -6,4°C). Średnia roczna suma opadów, odnotowana w latach 1891-1937, wyniosła 1338 mm (najbardziej mokre miesiące: lipiec 168 mm i sierpień 147 mm, najmniej opadów: luty 61 mm i marzec 65 mm).

Obiekt mógł pomieścić 70 osób w 21 pokojach. W 1892 zaczął w nim działać telefon.

W latach 30. XX wieku schronisko rozbudowano pod kierunkiem biura braci Albert z Jeleniej Góry – m.in. zwiększono liczbę pokoi do 30.

Tereny wokół schroniska cieszyły się dużym powodzeniem wśród narciarzy, a także miłośników zjazdów saniami – jedna trasa biegła do Karpacza, a druga do Miłkowa. Nad Wielkim Stawem znajdował się kopiec z kamieni, usypany dla uczczenia Theodora Donata, założyciela Riesengebirgsverein. Obecnie nie istnieje.

Po II wojnie światowej nazwę schroniska spolszczono na Księcia Henryka. Było niemal całkowicie opustoszałe – mieszkał w nim tylko przedwojenny właściciel z synami. Jako jedyne w okolicy nie zostało otwarte i przejęte przez którąś z polskich organizacji.

W lutym 1946 spłonęło w niewyjaśnionych okolicznościach. Współcześnie pozostały po nim niewielkie ruiny, w okresie zimowym niedostępne dla turystów (szlak zimowy jest oddalony od miejsca, gdzie znajdowało się schronisko).

Za: http://www.wikipedia.pl/

Wracamy po przerwie! Kolejny mały jubileusz!

Witajcie po długiej (prawie miesięcznej) przerwie. Jeszcze około tygodnia potrwa zanim uda mi się umieścić jakiś sensowny merytorycznie post no ale jakoś trzeba wystartowac na nowo.

Kilka dni temu na liczniku odwiedzin wyświetliła się liczba 1000 myślę, że to całkiem fajny wynik na czas operowania stronki. Dziękuje i proszę o więcej. Pozdrawiam!

Perturbacje przeprowadzkowe... plany na przyszłość...

Hey!

W związku z naszą przerowadzką powrotną do "starego kraju" na jakiś czas zmuszony jestem zawiesić działalność bloga. Proza życia, brak czasu i wiele, wiele spraw do załatwienia zmuszają mnie do tego. Poza tym muszę sobie zorganizować jakiś dostęp do internetu...
Przerwa nie powinna trwać zbyt długo. Powrócę to pewne.
Po reaktywacji mam ambicję powiększyć bloga o nowe działy, takie jak:

• prezentacja pieczątek z kart w naszej kolekcji
• prezentacja dawnych wydawnictw kart pocztowych
• dział opisujący miejscowości, które zostały zaprezentowane na naszych kartach

Jeśli macie jeszcze jakieś propozycje, bardzo chętne wysłucham. Na teraz to wszystko. Do zobaczenia oby jak najszybciej.

Aha przypominam o naszej grupie na Facebook. Dołączyć można pod adresem poniżej:

Kolekcjonerzy z Sudetów

Historia karkonoskich schronisk - Schronisko na Szrenicy

Dziś mam dla was historię schroniska na Szrenicy. Dla odmiany post nie będzie oparty na materiałach z Wikipedi. Całą wiedzę zaczerpnę z oficjalnej strony (świetnej z resztą) http://www.szrenica.pl/. Tekst ilustrują karty z naszej kolekcji.

1918 - Powstanie schroniska wiąże się z sytuacja polityczną jaka wytworzyła się w Karkonoszach po I wojnie światowej.

Kiedy w roku 1918 Czechosłowacja odzyskała niepodległość, władze czeskie ograniczyły uprawnienia byłych właścicieli i dzirżawców górskich schronisk po swojej stronie. Tak się też stało z właścicielem pobliskiej Voseckiej Budy – Endlerem.

1921 - Z początkiem 1921 roku odmówiono Endlerowi koncesji na dalsze prowadzenie schroniska. Tę decyzję Niemcy po śląskiej stronie gór przyjęli bardzo wrogo, zakładając nawet swemu poszkodowanemu ziomkowi specjalne stowarzyszenie, którego celem była pomoc w zbudowaniu nowego schroniska.

Wstępne działania zakończyły się 10 maja, w tym dniu znaleziono i ustalono miejsce pod budowę nowego schroniska. Wierzchołek Szrenicy zajmował spiętrzenie większych i mniejszych bloków granitowych.

W tych trudnych warunkach trzeba było stworzyć plac budowy, a przede wszystkim doprowadzić drogę transportową z Hali Szrenickiej. W dniu 11 września nastąpił uroczysty akt wmurowania kamienia węgielnego pod nową budowę. 24 października mury i dach były już gotowe i można było święcić tradycyjną “wiechę”.
1922 - 19 grudnia schronisko zostało oddane do dyspozycji turystów. Od tego czasu schronisko na Szrenicy przeżywało ciągłe modernizacje. Między innymi doprowadzono ze Szklarskiej Poręby kabel elektryczny, dzięki któremu przy zasilaniu instalacji oświetleniowej wyeliminowano uciążliwąw eksploatacji pracę agregatów.

1945 - We wrześniu powstało Dolnośląskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, które zajmowało się rozwojem turystyki w Karkonoszach. Zabezpieczono wówczas między innymi schronisko na Szrenicy Niestety, w latach 50-tych, kiedy to kierownicy zmieniali się nieustannie, schronisko znacznie podupadło.
1946 - W listopadzie zarządzanie schroniskami górskimi przyjął na siebie Orbis reprezentując skarb Państwa. Jego rola ograniczyła się jednak tylko do sprawowania kontroli finansowej i technicznej.
1948 - Kłopoty z kosztownym transportem opału i doborem odpowiedniego personelu często powodowały wyłączenia z użytku na okres zimowy większości schronisk. Schronisko na Szrenicy było np. nieczynne zimą 1948/1949
1951 - 27 czerwca wszystkie schroniska karkonoskie przekazane zostały w zarząd PTTK.

1967 - Od tego roku schronisko na Szrenicy było nieczynne w oczekiwaniu na remont kapitalny zaplanowany na rok 1969.

1972 - W styczniu w schronisku wybuchł pożar, który strawił ok. 70% powierzchni dachu. Reszta budynku ocalała.

1973 - W maju ponownie podjęto decyzję o remoncie schroniska, który trwał z małymi przerwami do 1991 roku.
1992 - Schronisko na Szrenicy zostało szczęśliwie zakupione i w dniu 19 grudnia – w 70 rocznicę istnienia uroczyście otwarte przez Panią Barbarę Kłopotowską.

Przypominam. Tekst zaczerpnięty z oficjalnej strony Schroniska Szrenica, którą znajdziecie (stronę) pod adresem: http://www.szrenica.pl/